روش جوشکاری لب به لب

جوشکاری مقاومتی یک روش جوشکاری رایج است که جوشکاری حرارتی دو سطح فلزی از طریق اثر حرارتی مقاومتی است. عمدتاً با مقاومت گرم می شود و دو سطح فلزی با هم ذوب می شوند تا نقطه جوش استحکام خوبی ایجاد کنند. مشخصه آن توانایی تولید اتصالات لحیم کاری کوچک و ظریف است که با سایر روش های جوشکاری بی نظیر است.
اصل اساسی جوشکاری مقاومتی این است که در محلی که دو سطح فلزی با هم تماس می گیرند، ولتاژ کم ولتاژ فرکانس بالا تنظیم می شود و مقاومت بین دو سطح فلزی گرم می شود، به طوری که دو سطح فلزی با هم ذوب می شوند. . مقاومت بین دو سطح فلزی گرم می شود و دمای دو سطح فلزی از نقطه ذوب آنها بالاتر می رود، به طوری که دو سطح فلزی با هم ذوب می شوند.
پیکربندی اصلی دستگاه جوش مقاومتی ماژول قدرت، ماژول جوش، سیستم عامل و سیستم کنترل است. ماژول پاور وظیفه تامین منبع تغذیه، ماژول جوشکاری کنترل جریان جوشکاری و سیستم عامل و سیستم کنترل وظیفه کنترل و نظارت بر جوشکار مقاومتی را بر عهده دارند.
مراحل کار دستگاه جوش مقاومتی تقریباً به شرح زیر است: ابتدا قطعات فلزی مورد جوش به ترتیب در تفنگ جوش و قاب جوش قرار می گیرند. سپس منبع تغذیه را روشن کنید، اندازه جریان را تنظیم کنید و کلید جوش را باز کنید تا جوشکاری در حالت عادی کار کند. در نهایت سر جوش به قطعه فلزی متصل می شود و زمانی که سر جوش با قطعه فلزی تماس پیدا می کند، برق به طور خودکار قطع شده و فرآیند جوشکاری آغاز می شود.
جوشکاری مقاومتی یک روش جوشکاری متداول است که دارای مزایای جوشکاری قطعات کوچک، اتصالات لحیم ریز، راندمان پایین شکست جوشکاری است، اما همچنین دارای معایبی است، مانند زمان جوشکاری طولانی تر، فرآیند پیچیده جوشکاری، تحت تاثیر قاب جوش، و اثر حرارتی جوش ضعیف بنابراین هنگام جوشکاری با دستگاه جوش مقاومتی باید درک خوبی از فرآیند جوشکاری داشت و تا حد امکان از خرابی جوش جلوگیری کرد.